(Tehnička) reprodukcija kao mimetički suparnik. Pirandellov roman Bilježnice operatora Serafina Gubbija i metadrama Svatko na svoj način - Čale, Morana (Array, 2005)
Pirandellov roman Bilježnice operatora Serafina Gubbija (1915/1925) i metadramu Svatko na svoj način (1924) povezuju fabularni segment trivijalnog ljubavnog zapleta i znatan broj autocitata. Polazeći od pretpostavke da motivske i diskurzivne interferencije upućuju na zajedničku tematsku i strukturalnu matricu pripovjednog i dramskog teksta, članak istražuje njihovo uzajamno dvojništvo sa stajališta problematike reprezentacije, reprodukcije i mimeze kao jedne od dominantnih linija cijeloga Pirandellova opusa. Odnos predloška i kopije, &laquo ; ; ; zbiljskog&raquo ; ; ; izvornika i kazališne odnosno filmske reprodukcije, koji se naoko tiče pitanja specifičnih za jedan ili drugi medij, u članku se privodi pojmovlju Girardove antropološke teorije o mimetičkom suparništvu kao strukturalnom sklopu koji prešutno preustrojuje doslovni smisao obaju tekstova i pruža temelje da se preispitaju dometi njihovih dosadašnjih kritičkih tumačenja. Argumenti kojima se nastoji osporiti uvriježena predodžba o obama tekstovima kao prijenosnicima Pirandellove ideologije, te osobito o romanu kao o svojevrsnu autorovu antitehnološkom manifestu, oslanjaju se, osim na teze iz nekoliko Pirandellovih eseja i na njihovu usporedbu s kulturološkim stavovima pisaca poput Waltera Benjamina i Artura Grafa, na pokušaju da se istakne metatekstualna funkcija romanesknih odnosno dramskih iskaza kao bitna odrednica tekstualnog smisla.